Sabaha Değin

Kalk derin uykundan, otur sandalye de hiçbir şey düşünme. Bir bardak süt doldur. Saatin kaç olduğunu unut. Su şişeni tazele. Çişini yapmayı unutma. Aklıma bir şey gelmiyor lan diye biraz tedirgin hisset kendini. Kapıdaki savaşı düşün. Hissiyatlarının üzerinden elbiselerini çıkar ve resim çiz. Hiçbir çizme kabiliyetin olmasa dahi resim çiz. Şiir yazmayı dene birileri için dene bunu. Kimselerin beğenip beğenmemesini umursama. Ne giydiğini umursama. Televizyonu kapat. Kalp ağrını umursama. ısınmış ve ısınan havayı umursama, sandalyeye yapışan kıçını, oluk oluk terleyen vücudunu ve uzayan saçlarını umursama. Ama saçlarını biraz topla, pencere açıkken esmiyorsa, rüzgâra seslen. Kasırgaların kız kardeşine seslen. Ama sakın bağırma. Tahammül etmeye çalış. Ne olursa olsun tahammülü kalmayan insanlara tahammül etmeye çalış. Olur olmadık yer de sözcüklerini çıkarma çantandan. Sırtından sırtlanları ağırlayan çizgileri gösterme. Kendini ele verme. Elinin konuşmadığını anlayamazlar zaten. Bir şeyler anlat onlara, herkes kahkahalara boğulsun. Tüm hayvanları, aşağı görülen hayvanları geri de bırak kahkahanla. Düşünebildiğini hatırla, düşünerek sevişmeyi dene. Sevişme sev işine bak işte. Git biraz sokağa çık, silik insanları seyret, oyunun parçası insanları seyret. Televizyon seyretme. Nasıl olacağını ne yiyeceğini ne giyeceğini ne düşüneceğini söylemeden kapat televizyonu. Bilgisayara otur, oyunlara dal bir şeyler yap veya yapma. Yaşayarak, eskiyen yüzüne tükür bir kere. Hiçbir şeyin değişmeyeceği seni yerle bir etsin. Aslında her şey değişirken, hiçbir şey değişmeyecektir. O hep öyle kala kalır. Yetişemez sadık randevusuna...