Bilinç Akışı Dizgesi/1

    Başlıyorum, yazımsal güç çakıyor. durgunlaşıyor öncesinde, hepsi iç içe giriyor. Kaotik bir hava, ufaktan soğumaya yüz tutmuş, imgeleri topluyor ağaçtan, özne kendisini tanımlıyor. Çığrışım, çağrışıma dönüşüyor, evriliyor her şey, bazense devriliyor. yıkıcı- yaratıcı güç beyinde her daim. Birkaçı gerçekleşebilir ancak, mevcudiyeti koruyor. kendi içinde özne, dış dünya algılamasına bulanıyor. Yenik düştüğü de olmuyor değil hani, kendimizi kandırmayalım özne. Başa seni koydun, varoluş özden önce gelmiştir, kokuşmuş ağzım varoş, varoluş betimsiz. Öylece duruyor, bir şey anlatma gereğinden doğmayan estetik kaygısı bu. Söylenenler söylenmiş, içerisinden işe yarayanlar kullanıma uygun olarak seçilmiş. Tarif ediyorum, önce ki yazımsal geçmişe baktığımda, aklımın sekseğinin resmiyle karşılaşıyorum. Milattan çok önceleri, daha yeni alışmışız yeryüzüne, anlatılanlara bakacak olursak eğer, Tanrı zuhur edecek, yakın zaman içerisinde. Zaman ve mekandan oluşuyor, daire şeklinde mavimsi, renk işini sonradan çözdüğümüzü varsayıyorum. Olasılıklı cümleler gebe kalınca, kürtaj yasağına takılıyor ama olsun. Bak buradan uzaklaşıyor şimdi. Aslında, insan kendini yazamaz diyor birileri, bazen haklı çıkartıyorum. hakkıyı da severdik ama ulusalcı takılıyormuş, ah ne çok yakıştırma yapmaktan keyif alıyormuşuz. ayşeler, ilyaslar ve daha nicelerine yakıştırdığımız, düğünlerinde para niyetine taktığımız şeyler bunlar halbuki. Yeni kelimeler dahil oluyor, ama unutuveriyorum çabucak. sanki 10 saniyelik bir çakıyor, sonra uçup gidiyor ah bak aklıma düştü. Tezahürü ortaya çıkarıyor, tahayyül ise olanaksızlaşıyor kimi yerde, kar yağabilir ondandır.