Bilinç Akışı Dizgesi/ Zamansal

    Geçmişe özlem, kaygı artması. Öylece durmak. Beklemek, geçişler zamanı. Sessizlik, yankılanınca duvardan, duvara geçen ses. Sessizlik keskin, kesmek ile biçmek arası hep aynı yol içinde, zaman aşımında, zamandan atlayan karınca. Karınca kararınca kararlı adımlarla ileri doğru marş! İfade süsü, süs köpeği ile birlikte, mağaranın derinliklerinde, bakış, yıkımın ortasında ateş dansı. Çığlık, bitimsiz ve biten giderek yitenle eş, leş uzanıyor üzerinde gazeteler, çağrışım, çağ dışı bulunuyor. Sese dönüyor zaman, yarılıyor, yanardağa atıyor kendini, aşağı, herhangi bir özel an yok, her an biteviye. Sonsuz bölünüyor, sonsuzu doğuruyor. Gözleri görüyor, görmek biçimsel bir hiç artık. Duyumsanan yakınında beliren, korku bu kesin korku keskin koku alan buruna ziyan, aşkın bir hal, bırakıp gidilen kıyı çoktan uzakta kaldı. Gözler tekrar bakıyor. Takıntı gibi oyuyor zaman, zaman zaman zaman zaman zaman zaman zaman zaman zaman sonsuz zaman gibi sonlu bir kürede anlam anlam anlam anlam anlam anlam arayışlar, bölünce geceyi. Işıldayan böcek, işsiz böcek, devinim, hareket etmeyen hareket ettiriciyle birlikte. Her şeyin ortasında kalan Afrikalı yerliler, zaman zaman içinde, kıskaçları ile birlikte. Sonsuz sonsuz sonsuz sonsuz. Ortasında hiçliğin rengi mor! Mora çalan kalem, kalem, yazıya düşünce, düşününcesi düşünce kanayan dizlerle birlikte, çağrı bir çağrı yalnızca, orada duran bir çağrı, kimsenin istemediği. İkna etmek yok! Yasak olana duyulan hınç duygu yok şimdi yok.